Ruimte maken voor (samen)spel
Bij KIKOEN bepalen kinderen zelf hoe ze hun vrije tijd bij ons doorbrengen. Ze kiezen waar ze spelen, met wat en met wie. Alleen, er moet wel wat te spelen vallen natuurlijk. Sommige kinderen vinden hun spel nog in een volledig lege ruimte, andere kinderen hebben toch hier en daar wat impulsen nodig.
Wanneer het aanbod niet meer voldoet
In Onze-Lieve-Vrouw-Olen merkten we dat er iets niet helemaal juist zat met die impulsen, ons aanbod was te beperkt en wat we hadden bracht niet alle kinderen tot spelen.
We gingen dus aan de slag. Omdat mensen tijdens een brainstorm vaak geneigd zijn om in dezelfde denkpatronen te blijven hangen, pakten we het anders aan. We deden een omgekeerde brainstorm: welke omgeving zou kinderen nu eens helemaal niet uitnodigen tot spelen?
Een erg zinvolle oefening, want we kwamen tot de ontdekking dat het antwoord gevaarlijk dicht bij onze inrichting lag... oeps! Er moest dus duidelijk iets veranderen.
Kijken door de bril van het kind
Om helder te krijgen wat het aanbod dan wel moest zijn, namen we onze doelgroepen eerst grondig onder de loep. De noden van een peutertje zijn immers niet te vergelijken met die van een tienjarige. We verdiepten ons daarom in de ontwikkelingsfasen van kinderen, meer specifiek in hun spelontwikkeling, en brachten die noden in kaart.
We leerden dat peuters en kleuters nog weinig samen spelen, dit ontwikkelt zich pas tijdens deze periode. Pas als kinderen groter zijn gaan ze gerichter samenspelen. En dat herkenden we: onze lagereschoolkinderen vinden makkelijker hun spel, net omdat ze samen spelen. Ze vinden elkaar vaak spontaan, soms met een klein beetje hulp van de begeleiding.
Bij onze kleuters ligt dit anders. Zij spelen nog erg veel naast mekaar, maar niet samen. We moesten dus aan de slag om ook hen aan het spelen te krijgen en in te zetten op de groei naar samenspel. Omdat kleuters elkaar niet spontaan aan het spelen brengen, pasten we ons aanbod aan.
Een speelaanbod dat uitnodigt
We maakten het fantasiegedeelte wat groter, zetten de constructiematerialen wat meer in the picture en zorgden voor een plekje om tot rust te komen. Kleuters komen elkaar nu makkelijker tegen in gedeelde interesses, wisselen ideeën uit en groeien stap voor stap naar samenspel. Vanuit het aanbod ontstaan contacten die kinderen aanzetten om samen actief op zoek te gaan naar andere vormen van spel.
Wat we vooral onthouden? Ons aanbod kan en moet wisselend zijn, en vooral afgestemd op de groep die er op dat moment is. We beitelen dus niets in steen, maar stemmen onze spelimpulsen telkens opnieuw af op de noden van onze kinderen.
